Zarządzanie zmianami podczas korzystania z IDEA StatiCa Connection

Wprowadzenie

Bardzo poważnym problemem, z którym boryka się cała branża budowlana, jest sposób zarządzania zmianami i ich komunikowania. W IDEA StatiCa pracujemy nad kilkoma metodami, które mają to ułatwić. Historycznie oferowaliśmy eksport DXF dla blach oraz DWG z naszej aplikacji Viewer, jednak możliwość przekazywania informacji z powrotem do rozwiązania BIM była dotychczas dość ograniczona – aż do teraz!

Począwszy od bieżącego wydania (23.1), możliwe jest tworzenie zgodnego pliku IFC i importowanie go do Revit, Tekla Structures, SDS2 oraz do każdego przeglądarki obsługującej import IFC. Istnieją jednak różnice między tymi rozwiązaniami odbierającymi dane, które również omówię w tym artykule – zarówno w zakresie przepływu pracy, jak i końcowego rezultatu. 

Historia

Wielu inżynierów było kształconych w zakresie metod analogowych: rysunków 2D i szkiców tworzonych ręcznie (dziś często uważanych za dzieła sztuki) lub przy użyciu rozwiązań CAD (takich jak AutoCAD). Nierzadko były one początkowo tworzone przez osobę, która potrzebowała informacji – powstawały więc w oparciu o rozwiązanie do modelowania (takie jak Tekla Structures), lecz informacje zwrotne miały postać rysunku lub szkicu, gęsto opatrzonego czerwonymi adnotacjami! Aby upewnić się, że zmiany zostały prawidłowo uwzględnione, oznaczano je niebieskim kolorem, a ostateczna weryfikacja odbywała się kolorem zielonym – inne kolory są oczywiście dostępne! Szkice i oznaczenia stanowiły również element procesu kontroli jakości, co było szczególnie istotne przy zachowaniu zgodności z normą ISO 9001.

Z biegiem czasu metody analogowe zostały zdigitalizowane w postaci opatrzonego adnotacjami dokumentu PDF. Nadal czerwonego!

Wraz z pojawieniem się BIM i innych przepływów pracy zgodnych z ISO 19650 pojawiła się większa potrzeba współpracy, która w razie potrzeby mogłaby być audytowana. Wiele rządów nakłada obecnie obowiązek stosowania tych przepływów pracy, co czyni je jeszcze ważniejszymi.

Kolejną kwestią jest powtarzalność. Biorąc pod uwagę tempo zmian oprogramowania i jego wersji, jest oczywiste, że dzisiejsze pliki natywne staną się przestarzałe, o ile nie istnieje wspólny format, z którego wszystkie mogą korzystać i który pozostanie względnie stabilny – tu właśnie do gry wchodzi IFC (Industry Foundation Class).

Obok IFC istnieje inny otwarty format o nazwie BCF, który umożliwia powiązanie komentarzy i zmian z obiektem wymagającym modyfikacji. Ponadto w pliku można zapisywać widoki tego obiektu. Wymaga to co najmniej przeglądarki IFC obsługującej adnotacje i eksport BCF, aby oryginalna aplikacja mogła je odczytać i zapewnić użytkownikowi końcowemu płynny i zarządzany przepływ pracy przy wprowadzaniu zmian.

Klienci wykonywali nawet zrzuty ekranu proponowanych połączeń i włączali je do swoich rysunków – przykładem jest studium przypadku Curragh Racecourse, Newbridge, Irlandia.

Nasze podejście

W IDEA StatiCa zawsze przywiązywaliśmy dużą wagę do możliwości dokumentowania projektu. Od kilku lat oferujemy eksport 2D DXF dla blach. 

Nasza technologia Viewer umożliwia generowanie plików 3D DWG. Oba formaty mogą być odczytywane przez każde rozwiązanie obsługujące DXF/DWG, a tym samym dokumentowane.

W najnowszym wydaniu 23.1 wprowadziliśmy eksport IFC. IFC to format używany w branży budowlanej do wymiany informacji – nie tylko niewielkich fragmentów danych, ale najczęściej całych modeli. Ich rozmiar jest oczywiście zróżnicowany – od kilku KB do kilkuset MB. Na szczęście dla użytkowników IDEA StatiCa Connection nasze pliki mieszczą się w tej pierwszej kategorii!

Korzystając z przykładu wydruku 3D 3D Connection Model | IDEA StatiCa, możemy porównać różne wyniki eksportu.

Otwierając ten model w naszym Viewer, można zobaczyć, że mamy dostęp zarówno do 3D DWG, jak i IFC.

Jak wyglądają te pliki wynikowe i – co ważniejsze – co można z nimi zrobić?

DWG/DXF

Po otwarciu pliku DWG w AutoCAD widoczna jest seria obrysów blach 2D oraz bryły 3D reprezentujące rzeczywiste elementy i blachy (bez łączników), rozmieszczone tak, jak w projekcie połączenia. Korzystając z tych informacji, bardzo łatwo można tworzyć dokumentację oddającą zamierzenia projektowe.

Wybierając eksport DXF, można tworzyć osobne pliki dla każdej blachy w projekcie, dostępne za pośrednictwem funkcji Edytora Blach.

Tworzenie pliku DXF jest proste i dostępnych jest kilka opcji pozwalających dostosować wynik eksportu. W rozwiązaniu odbierającym (zazwyczaj AutoCAD) może być wymagana dodatkowa praca, niemniej jest to dobry sposób na umieszczenie poszczególnych blach na rysunku w celach dokumentacyjnych, a nawet – potencjalnie – przygotowania do produkcji.

IFC

Po otwarciu pliku natywnego w IDEA StatiCa Connection i przejściu do zakładki Raport ponownie dostępna jest opcja eksportu do IFC.

Istnieje wiele rozwiązań umożliwiających odczyt pliku IFC – zazwyczaj należą one do obszaru BIM: Revit, Tekla Structures, SDS2 oraz wiele innych „przeglądarek", takich jak BIMvision, Solibri, Navisworks, a także kilka platform chmurowych, jak Bimplus i Trimble Connect. Wszystkie działają inaczej i osiągają różny stopień powodzenia, w zależności od tego, jak dobrze radzą sobie z odczytem „zgodnych" plików IFC!

Jest to przykład tego, jak użycie tego formatu pozwala poinformować innych o ogólnym wyglądzie i składzie danego projektu. Oprócz graficznej reprezentacji obiektu, do obiektów tych przypisane są również liczne informacje, takie jak grubość, średnica, gatunek materiału itp. W zależności od wybranego poziomu usług, użytkownik końcowy może, lecz nie musi, mieć możliwości dodawania adnotacji do plików IFC. Jest to szczególnie przydatne, gdy ktoś chce uzyskać informacje zwrotne przed opracowaniem połączenia – na przykład prosząc o dodatkowe dane inżynierskie (lub, nie daj Boże, architektoniczne) 😊.

Są to jednak „przeglądarki" i nie są zbyt przydatne, gdy chcemy przekazać zmiany, gdzie lepiej sprawdziłoby się podejście oparte na modelowaniu. I tu robi się naprawdę interesująco!

Rozwiązania BIM, które obsługujemy poprzez nasze łącza BIM, obsługują również przepływ pracy IFC.

Niektóre rozwiązania potrafią „mapować" ogólne bryły do określonej klasy, inne robią to automatycznie. Oznacza to, że do „niemych" brył można dodać inteligencję, czyniąc je naprawdę użytecznymi! Można nie tylko tworzyć widoki, ale również dynamicznie opisywać i wymiarować obiekty (co jest oczywiste).

Podsumowanie

Czy jest jedno rozwiązanie, które byśmy polecali? Zdecydowanie nie. Każde ma swoje osobliwości i byłoby błędem z naszej strony formułowanie takich rekomendacji. Dopiero zaczęliśmy tę podróż z IFC i czuję, że jest jeszcze wiele do odkrycia. Dlaczego nie dołączyć do nas?