2.3 Przenoszenie obciążeń na przyciętych końcach belek

W wielu przypadkach konieczne jest modelowanie jedynie pewnego detalu (części) elementu konstrukcyjnego, takiego jak podparcie belki, otwór w środku belki itp. Takie podejście może prowadzić do konfiguracji podpór, które są niestabilne, lecz dopuszczalne w IDEA StatiCa Detail (w tym przypadek braku podpór). Jednak w takich sytuacjach konieczne jest również zamodelowanie przekroju reprezentującego połączenie z sąsiadującym obszarem B, wraz z siłami wewnętrznymi w tym przekroju, które spełniają warunki równowagi. W pewnych przypadkach (np. przy modelowaniu podparcia belki) siły wewnętrzne mogą być wyznaczane automatycznie przez program.

Pomiędzy obszarem B a analizowaną strefą nieciągłości automatycznie tworzona jest strefa przenoszenia Saint-Venanta, zapewniająca realistyczny rozkład naprężeń w analizowanym obszarze. Szerokość strefy przenoszenia jest wyznaczana jako połowa wysokości przekroju. Ponieważ jedynym celem strefy Saint-Venanta jest uzyskanie właściwego rozkładu naprężeń w pozostałej części modelu, żadne wyniki z tego obszaru nie są wyświetlane podczas weryfikacji i nie są tu uwzględniane żadne kryteria zatrzymania.

Krawędź strefy Saint-Venanta reprezentująca przycięty koniec belki jest modelowana jako sztywna, tzn. może się obracać, ale musi pozostać płaska. Realizuje się to poprzez połączenie wszystkich węzłów MES krawędzi z oddzielnym węzłem w środku ciężkości przekroju za pomocą elementu sztywnego ciała (RBE2). Siły wewnętrzne elementu mogą być następnie przyłożone w tym węźle, jak pokazano na Rys. 10.

\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Fig. 10\qquad Transfer of internal forces at a trimmed end.}}}\]