2.4 Geometryczna modyfikacja przekrojów poprzecznych

Redukcja przekroju poprzecznego jest wykonywana automatycznie dla konstrukcji zdefiniowanych jako belka lub węzeł ramy (zdefiniowanych przez oś x i przekrój poprzeczny). Modyfikacja ta jest automatycznie stosowana do przekrojów poprzecznych z bardzo szerokimi półkami (Rys. 11) i opiera się na założeniu, że pole naprężeń ściskających rozszerza się od ściany pod kątem 45°, a zatem wspomniana zredukowana szerokość stanowi maksymalną szerokość zdolną do przenoszenia obciążeń.

Należy zauważyć, że metoda wyznaczania efektywnej szerokości półki zastosowana w CSFM różni się od metody podanej w pkt 5.3.2.1 EN 1992-1-1 (2015) lub w pkt 9.2.4.4 ACI 318-19. Poza geometrią, efektywna szerokość półki według Eurokodu jest wprost uzależniona od rozpiętości przęseł i warunków brzegowych konstrukcji.

\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Fig. 11\qquad Width reduction of a cross-section: (a) user input; (b) FE model – automatically determined reduced flange width.}}}\]

W przypadku skosów leżących w płaszczyźnie poziomej (Rys. 12), każdy skos jest podzielony na pięć odcinków wzdłuż swojej długości. Każdy z tych odcinków jest następnie modelowany jako ściana o stałej grubości, równej rzeczywistej grubości w środku danego odcinka.

\[ \textsf{\textit{\footnotesize{Fig. 12\qquad Horizontal haunch: (a) user input; (b)  FE model – a haunch automatically divided into five sections.}}}\]