Odległości dociskowe śrub według Eurokodu

Nowa wersja wprowadza ulepszony algorytm obliczania rozstawu śrub (p₁; p₂), odległości od końca (e₁) i od krawędzi (e₂) dla sprawdzenia normowego dociskowego według Eurokodu. Ulepszenie to ma szczególne znaczenie w przypadku ogólnych geometrii blach, blach z otworami, wycięciami itp.

Algorytm odczytuje rzeczywisty kierunek wypadkowego wektora siły ścinającej w danej śrubie, a następnie oblicza odległości potrzebne do sprawdzenia dociskowego.

Odległości od końca (e₁) i od krawędzi (e₂) wyznaczane są przez podział obrysu blachy na trzy segmenty. „Segment końcowy" wyznaczany jest przez zakres 60° w kierunku wektora siły. „Segmenty krawędziowe" definiowane są przez dwa zakresy 65° prostopadle do wektora siły. Jako odległość od końca lub od krawędzi przyjmowana jest następnie najkrótsza odległość między śrubą a krawędzią w odpowiednim segmencie.

Algorytm ocenia wszystkie blachy połączone daną śrubą — blachy łączące (np. blacha nakładkowa), blachy elementów (np. górna półka) — i stosuje najkrótszą odległość.

Odległości między otworami na śruby (p1; p2) wyznaczane są przez wirtualne powiększenie otaczających otworów o połowę ich średnicy, a następnie poprowadzenie dwóch linii w kierunku wektora siły ścinającej i prostopadle do niego. Gdy linie te przecinają wirtualnie powiększone otwory, odległości do tych śrub przyjmowane są jako p₁ i p₂ w obliczeniach.

Jeśli linie nie przecinają wizualnie najbliższej śruby (nawet jeśli linia mija śrubę w niewielkiej odległości), śruba ta jest pomijana. Jeśli linie nie przecinają żadnej śruby, stosowana jest wartość nieskończona.

Dostępne w edycjach Expert i Enhanced .