Sprawdzenie normowe bloku betonowego według norm rosyjskich

Beton ściskany

Beton ściskany pod płytą podstawy jest sprawdzany zgodnie z SP 63.13330.2012, pkt 8.1.44 – Obliczanie elementów żelbetowych na miejscowe ściskanie:

\[ N \le \psi R_{b,loc} A_{b,loc} \]

gdzie:

• N – miejscowa siła ściskająca od obciążenia zewnętrznego
• ψ – współczynnik równy 0,75 w przypadku nierównomiernego rozkładu obciążenia miejscowego na powierzchni podporowej
• R_b,loc = φ_b R_b – obliczeniowa wytrzymałość betonu na ściskanie przy miejscowym działaniu siły ściskającej
• \( \varphi_b = 0.8 \sqrt{\frac{A_{b,max}}{A_{b,loc}}} \) oraz 1,0 ≤ φ_b ≤ 2,5 – współczynnik koncentracji uwzględniający trójosiowy stan naprężenia w betonie
• R_b = R_bn / γ_b – wartość obliczeniowa osiowej wytrzymałości betonu na ściskanie
• R_bn – normatywna osiowa wytrzymałość betonu na ściskanie
• γ_b = 1,3 – współczynnik niezawodności dla betonu ściskanego; edytowalny w ustawieniach normy
• A_b,loc – powierzchnia przyłożenia siły ściskającej (powierzchnia podporowa) wyznaczona metodą elementów skończonych jako powierzchnia kontaktu między płytą podstawy a blokiem betonowym
• A_b,max – maksymalna powierzchnia obliczeniowa wyznaczona na podstawie następujących zasad:
  • środki ciężkości powierzchni A_b,loc i A_b,max pokrywają się
  • maksymalna powierzchnia obliczeniowa jest geometrycznie podobna do powierzchni przyłożenia; nachylenie wynosi 1 pionowo do 2 poziomo.

Przeniesienie ścinania

Przyjmuje się, że siła ścinająca w płycie podstawy jest przenoszona ze słupa na fundament betonowy przez:

1. Tarcie między płytą podstawy a betonem / zaprawą
2. Ostrogę
3. Śruby kotwiące

Kotwy

Siły rozciągające w kotwach uwzględniają siły podważające i są wyznaczane metodą elementów skończonych.

Kotwy nie są sprawdzane w oprogramowaniu.