Sprawdzenie normowe spoin według normy chińskiej
Spoiny pachwinowe są sprawdzane zgodnie z GB 50017 - Rozdział 11. Wytrzymałość spoin czołowych przyjmuje się jako równą wytrzymałości materiału podstawowego i nie jest sprawdzana.
Spoiny czołowe
Zakłada się pełne przetopienie spoin czołowych, a ich nośność jest uważana za równą nośności materiału podstawowego – Cl. 11.2.1.
Spoiny pachwinowe
Nośność obliczeniowa spoin pachwinowych jest sprawdzana zgodnie z Cl. 11.2.2.2:
\[ \sigma_w = \sqrt{ \left ( \frac{\sigma_f}{\beta_f} \right ) ^2 + \tau_f^2} \le f_f^w \]
gdzie:
- σf – naprężenie na efektywnym przekroju spoiny prostopadłe do długości spoiny
- βf – współczynnik powiększający wartość obliczeniową wytrzymałości spoiny pachwinowej; βf = 1,22 dla obciążeń statycznych i kąta między powierzchniami wtopienia α = 90°; w pozostałych przypadkach βf = 1,0
- τf – naprężenie ścinające na efektywnym przekroju spoiny równoległe do długości spoiny
- ffw – obliczeniowa wytrzymałość spoiny pachwinowej
Obliczeniowa wytrzymałość spoiny pachwinowej ffw dla elektrod spawalniczych; na podstawie Tabeli 4.4.5
| Elektroda | \(f_f^w\) [MPa] |
| E43 | 160 |
| E50 | 200 |
| E55 | 220 |
| E60 | 240 |
Domyślne elektrody to E43 dla najsłabszej łączonej blachy z fu < 470 MPa, E50 dla 470 MPa ≤ fu < 520 MPa oraz E55 dla 520 MPa ≤ fu.
Wykresy spoin przedstawiają naprężenia zgodnie z następującym wzorem:
\[ \sigma = \sqrt{ \frac{1}{\beta_f^2}(\sigma_{\perp}^2 + \tau_{\perp}^2) + \tau_{\parallel}^2 } \]
