Sprawdzenie normowe spoin zgodnie z Hong Kong Code

Spoiny czołowe

Zakłada się spoiny czołowe pełnego przetopu, a ich nośność jest przyjmowana jako równa nośności materiału rodzimego – Cl. 9.2.5.2.1.

Spoiny pachwinowe

Spoiny pachwinowe są projektowane metodą uproszczoną zgodnie z Cl. 9.2.5.1.6. 

\[ f_w \le p_w \]

• \(f_w = \sqrt{\sigma_\perp ^2 + \tau_\perp ^2 + \tau_\parallel ^2}\) – wektorowa suma naprężeń w gardzieli spoiny we wszystkich kierunkach
• \(p_w\) – obliczeniowa wytrzymałość spoiny pachwinowej wyznaczona zgodnie z Tabelami 9.2a i 9.2b; dla przypadków nieujętych w Tabelach 9.2a i 9.2b:
  • \(p_w = \min \{0.5 U_e, 0.55 U_s\}\) – dla elektrody EN stosowanej ze stalą EN
  • \(p_w = 0.38 \min \{U_e, U_s\}\) – dla pozostałych przypadków
• \(U_e\) – minimalna wytrzymałość na rozciąganie elektrody
• \(U_s\) – minimalna wytrzymałość na rozciąganie

Efektywna długość spoiny pachwinowej jest redukowana o \(2\cdot s\) zgodnie z Cl. 9.2.5.1.3, gdzie \(s\) jest rozmiarem nogi spoiny pachwinowej przyjmowanym jako równy \(a\cdot \sqrt{2}\).

Tabele 9.2a i 9.2b: Wytrzymałości obliczeniowe \(p_w\) [MPa]

Domyślna minimalna wytrzymałość na rozciąganie elektrody \(U_e\) [MPa]

Wykresy spoin przedstawiają naprężenia zgodnie z następującym wzorem:

\[ \sigma = \sqrt{\sigma_{\perp}^2 + \tau_{\perp}^2 + 3 \tau_{\parallel}^2 } \]