Dokładne obliczanie nośności na ścinanie płyt
Obliczanie wypadkowej siły ścinającej było w przeszłości wykonywane wyłącznie według następującego wzoru:
\[{{v}_{d,max~}}=\sqrt{{{v}_{x}}^{2}+{{v}_{y}}^{2}}\]
Następnie maksymalna siła była stosowana do wszystkich analizowanych kątów. Ponadto wpływ sił normalnych był uwzględniany jedynie w kierunkach osi głównych, co mogło prowadzić do nadmiernie zachowawczego sprawdzenia nośności na ścinanie.
Przykład ilustracyjny przedstawiono na powyższym rysunku. Określono równomierne obciążenie pionowe qx i qy oraz siłę normalną wyłącznie w kierunku osi x. Przy przeliczaniu sił obliczeniowych, maksymalna obliczeniowa siła ścinająca wynosząca 67,1 kN/m była przyjmowana dla obu kierunków głównych, jednak odpowiadająca jej siła normalna dla kąta 90° wynosiła zero. Ponieważ zgodnie z EN 1992-1-1, 6.2.2 (1) osiowa siła ściskająca wpływa na obliczeniową nośność na ścinanie VRd,c poprzez wartość σcp, nośność na ścinanie dla kąta 90° była w tym przypadku wyznaczana zachowawczo.
W nowej wersji IDEA StatiCa RCS uwzględniane są kąt odpowiadający kierunkowi wypadkowej siły ścinającej (26,6°), kąt prostopadły do kierunku wypadkowej siły ścinającej (116,6°) oraz kąt pochylenia krzyżulca ściskanego w płaszczyźnie. Do każdego z tych kątów przypisywana jest odpowiednia siła ścinająca oraz pozostałe siły wewnętrzne.
Kąt miarodajny dla sprawdzenia nośności na ścinanie jest teraz inny (26,6°). Wyniki są dokładniejsze dzięki właściwym wartościom VRd,c, odpowiednio σcp.
Metoda ta dokładnie wyznacza kierunek siły ścinającej i przeprowadza sprawdzenia normowe zgodnie z odpowiadającymi siłami wewnętrznymi. Więcej informacji na temat sposobu przeliczania sił wewnętrznych można znaleźć w Podstawach teoretycznych dla RCS - przekroje 2D.
Jeśli interesuje Cię projektowanie płyt żelbetowych i chcesz dowiedzieć się więcej o teorii Baumanna zaimplementowanej w IDEA StatiCa RCS, zapraszamy na webinar: Metoda Baumanna w projektowaniu powłok betonowych w praktyce.
Wydano w aktualizacji IDEA StatiCa 23.1.2.