Opcje płyt kotwiących

Poniżej przedstawiono przegląd typowych scenariuszy odsunięcia, w tym spoiny zaprawowej, nakrętek i szczelin. W dalszej części artykułu można znaleźć wyjaśnienie funkcji Cut thread, która – przy prawidłowym zastosowaniu – pozwala uzyskać dokładne odwzorowanie zachowania przegubowego i sztywnego połączenia kotwy z płytą. Funkcja ta zwiększa dokładność fizyczną modelu bez obniżania efektywności obliczeń.

1. Opcje płyty podstawy

Odsunięcie

• Spoina zaprawowa – nakrętki od góry: można zdefiniować warstwę zaprawy o określonej grubości. Kotwy są połączone tylko od góry, modelując zachowanie przegubowe.

• Spoina zaprawowa – nakrętki od góry i od dołu: warstwa zaprawy z nakrętkami po obu stronach, umożliwiająca sztywne połączenie kotwy z płytą.

• Szczelina: można określić pionowy prześwit pod płytą. Kotwy są wówczas bezpośrednio obciążone, bez kontaktu między płytą a betonem.

Typy kotew

​Użytkownicy mogą dodawać nieograniczoną liczbę łączników, a nawet łączyć wiele typów w obrębie jednej płyty. Więcej informacji na temat typów kotew (wylewanych na miejscu budowy i montowanych po betonowaniu) można znaleźć w artykule Definicja pojedynczej kotwy.

Opcja Cut thread

Pole wyboru we właściwościach kotwy pozwala kontrolować sposób połączenia kotwy z płytą podstawy oraz określa oczekiwane zachowanie połączenia stal–beton.

• W przypadku śrub z łbem i zbrojenia wbudowanego połączonego z płytą podstawy (nie dotyczy płyt wbudowanych) rozróżnia się połączenie śrubowe (przegubowe) i połączenie spawane (sztywne) — widoczne w widoku 3D.
• Sposób połączenia kotwy z płytą ma istotny wpływ na nośność na ścinanie z punktu widzenia docisku betonu.

Dla EN nośność kotwy z obciętym gwintem jest redukowana zgodnie z EN 1993-1-8 3.6.1 (3). Można to ustawić w ustawieniach projektu.

Uwagi techniczne

• Warstwa zaprawy jest modelowana jako element powłokowy, z uwzględnieniem jej sztywności, przy czym jest nieściśliwa. Pomaga to w redystrybucji lokalnych sił na beton i jest właściwe dla typowych grubości podlewki stosowanych w praktyce – 25–50 mm.
• Rozróżnienie między nakrętkami tylko od góry (połączenie przegubowe między kotwą a płytą podstawy) a nakrętkami od góry i od dołu (połączenie sztywne między kotwą a płytą podstawy) ma istotny wpływ na nośność na ścinanie z punktu widzenia docisku betonu.

Poniżej znajduje się tabela podsumowująca więzy osiowe i obrotowe między płytą podstawy a kotwą.

Ustawienia odsunięcia można przenosić podczas importowania modeli z Connection.

Spoiny zaprawowe i szczeliny są również dostępne.

2. Opcje płyt wbudowanych

Płyty wbudowane są dostępne jako urządzenie do przekazywania obciążeń w wyborze elementów modelu. Geometrię i położenie płyty można zdefiniować w jednej siatce właściwości, natomiast dodatkowa tabela umożliwia użytkownikom dodawanie i łączenie wielu grup łączników.

Typy kotew

​Łączniki można definiować bezpośrednio dla każdej konkretnej płyty. Użytkownicy mogą dodawać nieograniczoną liczbę łączników, a nawet łączyć wiele typów w obrębie jednej płyty. Więcej informacji na temat typów kotew związanych z płytą wbudowaną można znaleźć w osobnym artykule.

Zachowanie modelu

Kotwy są traktowane jako elementy przenoszące zarówno ścinanie, jak i rozciąganie, ponieważ są przyspawane do płyty. Ich ocena przebiega według tych samych zasad co w przypadku standardowych kotew. Więcej informacji można znaleźć w Podstawach teoretycznych.

Wydano w IDEA StatiCa w wersji 25.1.