Sprawdzenie normowe bloku betonowego według norm kanadyjskich

Beton poniżej płyty podstawy jest symulowany przez podłoże Winklera o jednolitej sztywności, które zapewnia naprężenia kontaktowe. Do sprawdzenia na ściskanie stosuje się średnie naprężenie na powierzchni obciążonej pozostającej w kontakcie z płytą podstawy.

Beton na ściskanie

Obliczeniowa nośność betonu na docisk jest wyznaczana zgodnie z S16-14 – 25.3.1 oraz CSA A23.3 – 10.8. Gdy powierzchnia podporowa betonu jest większa niż płyta podstawy, obliczeniowa nośność na docisk jest określona jako

\[ f_{p,(max)} = 0.85 \phi_c f'_c \sqrt{\frac{A_2}{A_1}} \le 1.7 \phi_c f'_c \]

gdzie:

• ϕ_c=0,65 – współczynnik nośności betonu
• f'_c – wytrzymałość betonu na ściskanie
• A₁ – powierzchnia płyty podstawy w kontakcie z powierzchnią betonu (górna powierzchnia ostrosłupa ściętego)
• A₂ – powierzchnia podporowa betonu (geometrycznie podobna dolna powierzchnia ostrosłupa ściętego o nachyleniu zboczy 1 pionowo do 2 poziomo)

Sprawdzenie betonu na docisk jest następujące:

σ ≤ f_p(max)

gdzie:

• σ – średnie naprężenie ściskające pod płytą podstawy

Przeniesienie sił ścinających

Obciążenia ścinające mogą być przenoszone za pomocą jednej z następujących opcji:

• Ostroga,
• Tarcie,
• Śruby kotwiące.

Ostroga

Przyjmuje się, że obciążenia ścinające są przenoszone wyłącznie przez ostrogę. Nośność betonu na docisk nie jest sprawdzana w oprogramowaniu i powinna być sprawdzona przez użytkownika w innym miejscu. Ostroga i spoiny są sprawdzane przy użyciu MES i komponentów spoin.

Tarcie

W przypadku siły ściskającej obciążenia ścinające mogą być przenoszone przez tarcie między podkładką betonową a płytą podstawy. Współczynnik tarcia jest edytowalny w ustawieniach normy.

Śruby kotwiące

Jeśli obciążenie ścinające jest przenoszone wyłącznie przez śruby kotwiące, siła ścinająca działająca na każdą kotwę jest wyznaczana metodą MES, a śruby kotwiące są sprawdzane zgodnie z ACI 318-14, jak opisano w kolejnych rozdziałach.