Sprawdzenie normowe blach stalowych (EN)

Wynikowe naprężenie zastępcze (Huber-Mises-Hencky – HMH, von Mises) oraz odkształcenie plastyczne są obliczane dla blach. Do blach stalowych stosowany jest sprężysto-plastyczny model materiału. Przeprowadzane jest sprawdzenie zastępczego odkształcenia plastycznego. Wartość graniczna 5 % jest zalecana w Eurokodzie (EN 1993-1-5, zał. C, pkt C8, uwaga 1); wartość ta może być modyfikowana przez użytkownika w ustawieniach normy.

Element płytowy jest podzielony na pięć warstw powłokowych elementów skończonych na grubości, a zachowanie sprężyste/plastyczne jest badane oddzielnie w każdej warstwie. Zestawienie wyników zawiera najbardziej krytyczne sprawdzenie ze wszystkich pięciu warstw.

Metoda CBFEM może dawać naprężenia nieco wyższe niż granica plastyczności. Przyczyną jest niewielkie nachylenie gałęzi plastycznej wykresu naprężenie-odkształcenie, stosowane w analizie w celu poprawy stabilności obliczeń interakcji. Nie stanowi to problemu w praktycznym projektowaniu. Przy wyższych obciążeniach zastępcze odkształcenie plastyczne wzrasta, a złącze ulega zniszczeniu po przekroczeniu granicznej wartości odkształcenia plastycznego.