Opcje modelowania – Objętość ujemna, Płaszczyzna cięcia i Przekrój, Powiązane z punktem środkowym

Złożone kształty zakotwienia

Dodatkowe operacje modelowania umożliwiają tworzenie bardziej złożonych kształtów i rozszerzają potencjalne zastosowania, w tym cokołów, nieregularnych bloków kotwiących, rozszerzeń ław fundamentowych oraz zakotwień w pobliżu otworów. Zmierzamy zatem w kierunku bardziej ogólnego zastosowania aplikacji. Należy jednak pamiętać, że aplikacja jest odpowiednia wyłącznie dla przypadków zakotwienia, dla których została zweryfikowana. 

Dalszy rozwój i weryfikacje są niezbędne do oceny przebicia oraz innych bardziej złożonych i ogólnych przypadków. Przypadki te nie są obsługiwane w wersjach 25.0 i 25.1.

Uwaga: W przypadku podpory powierzchniowej zniszczenie zawsze następuje w strefie zakotwienia i przebicie nie odgrywa roli. Przebicie może wystąpić jedynie w przypadku gruntów o małej sztywności lub w przypadku płyt na palach. W tych sytuacjach oprogramowanie nie jest jeszcze odpowiednie do takiego zastosowania.

Operacja cięcia

Podstawową operacją służącą do dostosowania kształtu bloku jest operacja cięcia. Cięcie może być wykonane za pomocą objętości ujemnej lub płaszczyzny cięcia – opcje te można znaleźć pod przyciskiem „encja modelu".

• Operacja cięcia jest stosowana do objętości ujemnej lub płaszczyzny cięcia w celu modyfikacji bloku nadrzędnego przy użyciu tej operacji. 

• Płaszczyzna cięcia działa w podobny sposób. Jak pokazano na poniższym rysunku, każde cięcie generuje nowe krawędzie i powierzchnie, które mogą służyć jako odniesienia do rozmieszczania zbrojenia.

• Po zastosowaniu pierwszej operacji cięcia zbrojenie może być odniesione do oryginalnych lub nowo utworzonych powierzchni i krawędzi. Kontroluje się to za pomocą nowego ustawienia w siatce właściwości.

Wydano w IDEA StatiCa wersja 25.0.

Kotwy powiązane z płytą podstawy i odniesione do środka

Dzięki systemowi odniesień w Detail 3D użytkownicy mogą pozycjonować encje modelu – takie jak płyty podstawy, kotwy, podpory i obciążenia – względem punktu środkowego ich encji nadrzędnej, a nie tylko od krawędzi. Oznacza to, że kotwy można umieszczać bezpośrednio w odniesieniu do płyty podstawy, a wszystkie połączone elementy automatycznie dostosowują się przy zmianie geometrii. Opcja „Powiązane z: Krawędzią / Punktem środkowym" w siatce właściwości sprawia, że modelowanie jest szybsze, bardziej intuicyjne i zapewnia spójne wyrównanie bez ręcznego repozycjonowania.

Następujące encje obsługują odniesienie do środka:

• Płyta podstawy (powiązana ze środkiem powierzchni bloku bryłowego)
• Podpora zdefiniowana polilinią (powiązana ze środkiem powierzchni bloku bryłowego)
• Obciążenie skupione (tylko dla płyty wylewanej na miejscu budowy)
• Obciążenie powierzchniowe zdefiniowane polilinią (powiązane ze środkiem powierzchni bloku bryłowego)
• Pojedyncza kotwa (powiązana ze środkiem powierzchni bloku bryłowego lub płyty podstawy)

Wydano w IDEA StatiCa wersja 25.1.