Wytrzymałość na przyczepność kotew w Detail 3D
Właściwość wytrzymałości na przyczepność pojedynczej kotwy w Detail 3D to wartość obliczeniowa wytrzymałości na przyczepność kotwy klejowej (montowanej po betonowaniu). Jest to kluczowy parametr przy projektowaniu kotew w Detail 3D.
W odniesieniu do EN 1992-4 obliczeniową wytrzymałość na przyczepność można zdefiniować jako τRd = τRk /γMp
γMp to cząstkowy współczynnik bezpieczeństwa zdefiniowany w tabeli 4.1 normy EN 1992-4
γMp = γMc = γc ⋅ γinst
γc = 1,5
γinst - współczynnik uwzględniający wrażliwość na warunki montażu łączników montowanych po betonowaniu. Można go znaleźć w odpowiedniej Europejskiej Specyfikacji Technicznej Produktu dla danego wyrobu.
τRk - charakterystyczna wytrzymałość na przyczepność kotwy klejowej montowanej po betonowaniu. Zależy od klasy wytrzymałości betonu oraz stanu betonu – zarysowanego lub niezarysowanego. Można ją znaleźć w certyfikacie dla zaprawy iniekcyjnej, np. ETA – Europejska Ocena Techniczna.
Przykład dla Eurokodu
Przyjmijmy kotwę klejową montowaną po betonowaniu wykonaną z pręta gwintowanego M12 i zaprawy Hilti HIT-HY 200-A V3. Otwór jest wiercony udarowo. Kotwa jest instalowana w suchych warunkach w zarysowanym betonie C20/25. Okres użytkowania wynosi 50 lat.
W pierwszej kolejności należy przejść na stronę produktu HIT-HY 200-A tutaj. Szukamy dokumentu ETA. Przejdź do sekcji Dane techniczne na stronie i otwórz dokument PDF – kartę danych technicznych dla zaprawy iniekcyjnej Hilti HIT-HY 200-A-R-V3 do połączeń stal-beton, w języku angielskim.
Na stronie 3 dokumentu można znaleźć odnośniki do odpowiednich dokumentów ETA.
Otwórz ETA-19/0601 podlinkowaną w pierwszym wierszu tabeli, która jest dla nas właściwa.
W tabeli C1 tego dokumentu można znaleźć dane dla τRk - charakterystycznej wytrzymałości na przyczepność. Zachowawczo dla zakresu temperatur II, w naszym przypadku τRk = 8,0 MPa.
W tabeli C1 dokumentu można również znaleźć odpowiednie wartości γinst. W naszym przypadku γinst = 1,0.
Końcowa wartość obliczeniowej wytrzymałości na przyczepność wynosi τRd = 8,0 /(1,5x1,0) = 5,3 MPa.
PRZYKŁAD ACI
W przypadku stosowania ACI można postępować analogicznie, na przykład dla Hilti HY200 – przejdź na ich stronę internetową. Znajdź przewodnik techniczny produktu i otwórz plik PDF. Dopuszczenia są pokazane na drugiej stronie:
Następnie możemy otworzyć wybrany ESR: https://icc-es.org/report-listing/esr-4868/
Tabele wytrzymałości na przyczepność znajdują się w dokumencie. Są przedstawione jako funkcja wytrzymałości betonu na ściskanie, stanu betonu (zarysowany lub niezarysowany), zakresu temperatur betonu oraz warunków montażu.
Wynikową charakterystyczną wytrzymałość na przyczepność należy pomnożyć przez odpowiedni współczynnik redukcji nośności, a wytrzymałość na przyczepność może być również korygowana ze względu na zwiększoną wytrzymałość betonu na ściskanie, zgodnie z przypisami do tabel wytrzymałości na przyczepność.
Po znalezieniu właściwej tabeli należy wybrać charakterystyczną wytrzymałość na przyczepność w betonie zarysowanym, co wynika z zasad aplikacji Detail, w której wytrzymałość na rozciąganie jest pomijana.
- τRk=840 psi
- φd=0,65
- Współczynnik zwiększający dla betonu f'c=4000 psi= 1,0481
- Wartość wytrzymałości na przyczepność wprowadzana do IDEA StatiCa = 0,65*1,0481*840 psi= 572,26 psi
Wytrzymałość na przyczepność powinna być wprowadzana na podstawie kart danych technicznych; nie należy stosować wartości domyślnych.