Analiza połączenia 0% lub nie osiąga 100%
Analiza może również zatrzymać się z powodu osobliwości. Więcej informacji na temat osobliwości można znaleźć w artykule Czym jest ostrzeżenie o osobliwości.
Zatrzymanie przy odkształceniu granicznym
W Ustawieniach normy dostępna jest opcja aktywacji funkcji Zatrzymaj przy odkształceniu granicznym. Jeśli jest ona włączona, analiza zatrzymuje się, gdy osiągnięta zostaje nośność dowolnej części połączenia (np. blachy, spoiny itp.). W przypadku przeciążenia połączenia analiza zatrzymuje się przed pełnym przyłożeniem zadanych efektów obciążenia, a wyświetlany jest rzeczywisty procent wykorzystanych obciążeń.
Zbyt złożone złącze
Gdy model złącza jest bardzo złożony, domyślna pojemność obliczeniowa analizy metodą elementów skończonych może okazać się niewystarczająca, co skutkuje wynikiem analizy równym 0%. W takim przypadku pojemność obliczeniową można dostosować, aby umożliwić ukończenie analizy.
W Ustawieniach normy należy zwiększyć wartości Liczby iteracji analizy z domyślnej wartości 25 do wyższej (np. 50) oraz Liczby iteracji rozbieżnych z domyślnej wartości 3 do wyższej (np. 5). Zwiększa to pojemność obliczeniową, ale jednocześnie wydłuża czas obliczeń.
Geometryczna nieliniowość (GMNA)
GMNA oznacza zaawansowaną geometrycznie nieliniową analizę, która zapewnia dokładniejsze wyniki dla modeli zawierających głównie elementy z przekrojami zamkniętymi. Solver GMNA jest stosowany wyłącznie wtedy, gdy element nośny ma przekrój zamknięty. Analizę GMNA można włączyć/wyłączyć w Ustawieniach normy.
Uwaga: Jeśli element nośny nie ma przekroju zamkniętego, solver GMNA jest wyłączony dla analizy całego modelu połączenia, niezależnie od ustawień w ustawieniach normy (GMNA włączone lub wyłączone).
Gdy połączenie jest przeciążone, przekroje zamknięte mogą utracić stateczność, co skutkuje przerwaniem analizy przy bieżącym procencie przyłożonych obciążeń.
Wyłączając GMNA w Ustawieniach normy, analiza kończy się wynikiem 100%, ujawniając zniszczenie przekroju zamkniętego i innych części połączeń.
Niestabilny model analizy (tarcie)
Model CBFEM w IDEA StatiCa nie może bezpośrednio obliczać i sprawdzać normowo tarcia między blachami podczas modelowania połączenia opartego na tarciu i śrubach sprężonych, takiego jak połączenie zaciskowe.
W takim połączeniu, gdzie przyłożona i przenoszona jest wyłącznie siła rozciągająca/ściskająca poprzez kontakt (tylko ściskanie), generowana jest niewielka siła podważająca w kierunku ścinania. Ponieważ tarcie nie jest uwzględniane, a tym samym siła ścinająca nie jest przenoszona, model jest niestabilny.
W takim przypadku konieczne jest dodanie spoiny „pomocniczej" w celu przeniesienia niewielkiej siły ścinającej. W tym celu można zastosować Spoinę częściową z Odsunięciem. Analiza może wówczas zostać ukończona, a wpływ spoiny pomocniczej na zachowanie modelu jest pomijalny.
Cięcie przekrojów zamkniętych
Gdy operacja Cięcie z metodą cięcia Cięcie ukośne jest używana do cięcia i spawania elementów z okrągłymi przekrojami zamkniętymi, analiza czasami nie jest wykonywana, co skutkuje wynikiem analizy równym 0%.
Wynika to z wyrównania elementów 1D połączonych elementów. Przy różnych kątach lub wymiarach operacja może nie być w stanie utworzyć spoiny czołowej wymaganej do analizy.
W takim przypadku należy zmienić wartość α - Obrót dla jednego z połączonych elementów, tak aby elementy były wyrównane i utworzona została spoina czołowa. Spoina czołowa jest reprezentowana przez żółtą linię widoczną po przełączeniu ekranu 3D w tryb przezroczysty.
Właściwości materiału wynoszą 0 (zero)
Jeśli właściwość materiału jest wypełniona wartością 0 (zero) lub inną niedopuszczalną wartością, a materiał ten jest używany w projekcie, model elementów skończonych nie może zostać obliczony i analiza zatrzymuje się na 0%. Może to dotyczyć właściwości przekroju, materiału stalowego, klasy śruby itp.
Parametry materiałów można edytować w zakładce Materiały lub mogą zostać zaimportowane z wartością 0 poprzez łącze BIM lub plik CSV (baza danych MPRL).
Podział łuku okrągłego przekroju zamkniętego
Podczas modelowania elementów z okrągłymi przekrojami zamkniętymi zdefiniowanymi jako wielokąty, w niektórych przypadkach obliczenia mogą skutkować wynikiem analizy równym 0% z powodu współczynnika kształtu skończonych elementów powłokowych w segmentach łukowych wielokątnego przekroju zamkniętego.
W takich przypadkach w Ustawieniach projektu – Obliczenia – Model należy zmniejszyć wartość Podziału łuku prostokątnego przekroju zamkniętego z domyślnej wartości 3 do niższej (np. 1). Modyfikacja ta zmienia współczynnik kształtu skończonych elementów powłokowych w segmentach łukowych wielokątnego przekroju zamkniętego.
Aby zapobiec generowaniu powłokowych elementów skończonych w segmentach łukowych wielokątnego przekroju zamkniętego, użytkownik może alternatywnie zmniejszyć wewnętrzny promień zagięcia do wartości 1 mm podczas definiowania okrągłego przekroju zamkniętego jako wielokąta (należy wybrać odpowiedni element w drzewie Elementów, w oknie Właściwości edytować Przekrój poprzeczny i ustawić Wewnętrzny promień zagięcia na 1 mm).
Odkształcenie przekracza 1 m
W wynikach ogólnych wyświetlany jest komunikat ostrzegawczy, gdy wykryte zostaną duże przemieszczenia, nawet jeśli wszystkie sprawdzenia normowe formalnie są spełnione. Odkształcenia te zazwyczaj występują w niewidocznej części obciążonych elementów, zwanej Skondensowanymi superelemantami.
W takim przypadku ważne jest przejrzenie odkształconego modelu i ocena poprawności zachowania modelu połączenia. Należy przejść do zakładki Sprawdzenie, włączyć wyświetlanie Odkształcenia plastycznego, Siatki i kształtu Odkształconego, a następnie użyć skali do inspekcji modelu w widoku 3D.
Następnie należy ewentualnie zmodyfikować ustawienia modelu, sprawdzić obciążenia w równowadze lub zmienić projekt.
Więcej informacji można znaleźć również w artykułach Dlaczego moja weryfikacja nie powiodła się? oraz Rozwiązywanie problemów z modelami IDEA StatiCa Connection.
Wydano w IDEA StatiCa wersja 25.1.