Zaawansowana teoria CSFM uwzględnia dwa rodzaje zarysowania: ustabilizowane i nieustabilizowane.
Rysy nieustabilizowane mogą występować w strefach, w których stopień zbrojenia jest niższy od wartości krytycznej, czyli minimalnej ilości zbrojenia, przy której zbrojenie jest w stanie przenieść siły zarysowania bez uplastycznienia.
Zazwyczaj strefami, w których rozpatruje się zarysowanie nieustabilizowane, są strzemiona lub narożniki ram. Powstaje pojedyncza rysa, a efekt tension stiffening jest opisywany za pomocą tzw. modelu Pull-Out (POM).
Na podstawie najnowszych badań przeprowadzonych przez ETH Zurych udoskonaliliśmy teorię modelu Pull-Out, a dokładniej średnią długość, na której rysa może wystąpić lub jest spodziewana.
W starszej wersji IDEA StatiCa Detail średnia długość zależała od rzeczywistego stanu naprężeń w pręcie zbrojeniowym. Teraz średnia długość jest przyjmowana jako stała zgodnie z badaniami ETH. Dlatego wynikowa szerokość rysy może różnić się w wersji 21.0 w porównaniu z wersją 20.1.
Dostępne w edycji Enhanced .
