Obliczanie kotew z wysięgnikiem
Kotwa z wysięgnikiem jest projektowana jako element prętowy obciążony siłą ściskającą lub rozciągającą, siłą ścinającą oraz momentem gnącym. Obliczanie momentu gnącego zostało ulepszone w celu lepszego odzwierciedlenia rzeczywistego zachowania kotew z wysięgnikiem.
Wartość momentu gnącego zależy od stosunku sztywności płyty podstawy do sztywności kotwy. Dla bardzo słabej płyty i sztywnych kotew moment gnący w kotwie będzie następujący:
Dla sztywnej płyty i słabych kotew moment gnący będzie wyglądał następująco:
W poprzednich wersjach moment gnący w kotwach z wysięgnikiem był zawsze obliczany jak w pierwszym przypadku, przy założeniu słabej płyty i sztywnych kotew. Ramię momentu do obliczenia momentu gnącego było równe odległości między środkową płaszczyzną płyty a betonem powiększonej o połowę średnicy kotwy. Było to podejście dość nadmiernie zachowawcze.
Począwszy od wersji 22.1.5, obliczanie momentu gnącego zostało zaktualizowane. Wartość jest wyznaczana bezpośrednio przez model Metody Elementów Skończonych. Kotwa jest modelowana jako element belkowy, a momenty w niej uwzględniają rzeczywistą sztywność układu. Kotwa jest utwierdzana po obu stronach: jedna strona znajduje się 0,5×d poniżej poziomu betonu, a druga strona w środkowej płaszczyźnie płyty. Następnie w sprawdzeniu normowym uwzględniana jest wartość ekstremalna obliczonego momentu.
Więcej informacji dotyczących sprawdzenia normowego kotew można znaleźć w podstawach teoretycznych. Poszczególne normy można znaleźć tutaj: EC, AISC, AS, STO.
Dostępne zarówno w edycji Expert, jak i Enhanced programu IDEA StatiCa Steel.